انسان در آفرینش اضداد مانده است ... *

می گویم : خوب است دست کم وجدان دارد پسره ی خل و چل ! خوب است دست کم وقتی دختر مردم را اذیت می کند ، وجدانش قلقلکش می دهد !

دختر مردم تصمیم گرفته پسره ی خل و چل را با یک روش قدیمی تنبیه کند : حفظ آرامش در جواب برخی کارهای احمقانه ! و هر چقدر هم پسره ی خل و چل کاری کند که دختر مردم کفری شود ، در جواب فقط « خیلی دوستت دارم » تحویل بگیرد !

اینجوری هم دختر مردم اعصابش آرام تر می ماند ، هم پسره ی خل و چل عصبی نمی شود که دوباره اسم آن زنیکه را اشتباهی بگوید وسط مکالمه ، هم اینکه پسره ی خل و چل از باب کرم ریختن سر دختر مردم عذاب وجدان هم می گیرد و دوباره صدای خنده اش از آن ور تلفن شنیده می شود هم !

پ.ن : ایششششالا که به حق پنش تن آل عبا هر شب توریستت گم شه و بازم دوباره پیدا شه ولی ... ولی تو یه کم استرس بگیری و فیلان شی ! هی هم یاد من بیفتی که بهت گفتم اگه دختر مردم رو اذیت کنی ، خدا می زنه به کمرت !

پ.ن ۲ : لعنتی ! خیلی دلم برات تنگ شده . صداتو که می شنوم تنگ تر می شه ! همون بهتر که نامهربون باشی و من تو دلم بهت فحش بدم به جای قربون صدقه رفتن ! عوضی مهربون دوست داشتنی خل و چل !

* شاعرش یادم نیست ...